Jak radzić sobie ze złością u dziecka i jak uczyć malucha wyrażania uczuć?

”Nie krzycz”, „Nie płacz”, „Uspokój się”…Brzmi znajomo? Napady złości u dzieci to zachowanie, z którym spotyka się większość rodziców. Jak sobie radzić ze skrajnymi emocjami u maluchów i jak im zapobiegać?

Skąd bierze się złość u dziecka?

Pracę nad wybuchami złości u dziecka warto zacząć od zdania sobie sprawy, że my – dorośli złościmy się tak samo często (jeśli nie częściej) jak nasze pociechy. Jedyna różnica jest taka, że nie zawsze tę złość pokazujemy „na zewnątrz”, a radzimy sobie z nią po cichu i „wewnątrz” siebie. Nieprawdą jest więc to, że dzieci denerwują się częściej lub bardziej niż ich rodzice. Złoszczą się tak samo, ale inaczej to manifestują.

Dorosła osoba potrafi (zazwyczaj) kontrolować swoje emocje. Umiejętność tę nabywa się jednak latami. Małe dziecko poprzez płacz, krzyk, ucieczkę czy rozrzucanie zabawek manifestuje tylko jedno – fakt, że nie umie sobie poradzić z emocjami, których doświadcza. Najczęściej więc silnie manifestowana złość dziecka jest więc tylko i wyłącznie oznaką tego, że nasze dziecko przeżywa skrajną emocję, wywołane silnym bodźcem zewnętrznym, a nie próbą wymuszenia czegoś na rodzicach czy próbą zrobienia im na złość (tak jak może się niektórym wydawać). Co więc wtedy robić? Jak się zachować? I jak unikać napadów skrajnej złości u dzieci?

Stwórz dziecku miejsce do wyciszenia

Potencjalnych powodów złości u dziecka jest wiele. Może to być rozlany sok, zniszczony rysunek czy też kłótnia z rodzeństwem. Nerwy pojawiają też wtedy, gdy rodzic zabroni oglądania telewizji czy też nie kupi ulubionego lizaka. Najczęściej dzieci złoszczą się jednak wtedy, gdy zbyt wiele się wokół nich dzieje oraz gdy bywają narażone na zbyt dużą dawkę emocji, a przez to są „przebodźcowane”.

Wówczas warto zapewnić maluchowi bezpieczną przestrzeń, w której będzie mógł odpocząć i się wyciszyć. Może nią być odpowiednio urządzony kącik do zabaw lub miejsce do spania. W tym celu przydatne będą wszelkie elementy, które wpływają na przytulność danego miejsca: miękkie kocyki dla dzieci czy poduszki dekoracyjne do pokoju dziecięcego. Przydatne będą także wszelkie siedziska: pufy dla dzieci czy wielkie worki do siedzenia, a także maskotki i poduszki-przytulanki. Za miejsce do wyciszenia może posłużyć także baldachim nad łóżeczko czy zabawkowe tipi dla dzieci, pełniące rolę przytulnej kryjówki.

Bądź dobrym przykładem

Pamiętajmy, że dziecko uczy się od nas WSZYSTKIEGO. Jeśli sami wybuchamy złością przy każdym niepwoodzeniu, dziecko myśli, że to jest właśnie właściwy sposób radzenia sobie z emocjami. Postarajmy się więc nie okazywać zdenerwowania przy dzieciach bądź też ograniczyć je jedynie do skrajnych przypadków.

Ustal zasady

Tak właśnie, jasne zasady to podstawa radzenia sobie z napadami złości u dziecka. Dziecko awanturuje się, gdy rodzic chce go zabrać z placu zabaw? Przed szaleństwem na zjeżdżalniach i huśtawkach warto ustalić zasadę: „Bawisz się tylko do 15 (lub alternatywnie: do momentu, gdy na ekranie pojawi się cyferka 1 i cyferka 5), potem idziemy do domu”. Nawet jeśli dziecko zezłości się na zakończenie zabawy, należy mu przypomnieć „Ej, przecież się umawialiśmy i się zgodziłeś/aś”. Jeśli za pierwszym razem nie zadziała, za drugim lub trzecim już z pewnością tak. Wystarczy pamiętać, aby wszystkie zasady tłumaczyć dziecku spokojnie i cierpliwie.

Nie karć za złość

Wyobraź sobie, że wściekasz się, ponieważ Twój komputer nie działa i nie oddasz klientowi ważnego projektu na czas. Czy jeśli ktoś z boku zacznie na Ciebie krzyczeć złagodzi Twoje nerwy czy je tylko spotęguje? Z pewnością to drugie. Tak samo działa to w relacji z dziećmi. Jeśli dziecko płacze, wyrywa się i rzuca na ziemię – nasz krzyk na pewno nie pomoże. Lepiej zachowamy się spokojnie siadając przy dziecku i przytulając je. W ten sposób pomożemy mu poradzić sobie z emocjami, które odczuwa.

Rozmawiaj z dzieckiem

Gdy napad złości minie postaraj się porozmawiać z dzieckiem o tym, co właśnie się wydarzyło. Niech dziecko własnymi słowami (nawet jeśli dopiero zaczyna mówić) opowie co było powodem jego zachowania i czy uważa, że było ono odpowiednim rozwiązaniem tego problemu. Dobrym pomysłem jest też wspólne narysowanie całej sytuacji. Ty natomiast na spokojnie wytłumacz, że płacz czy krzyk sprawia rodzicom przykrość a emocje można wyrażać w inny sposób.

 

W pracy nad napadami złości u dziecka najważniejsze są jednak miłość i cierpliwość. Z tymi dwoma czynnikami na pewno uda Wam nauczyć pana awanturnika czy małą złośnicę kontrolować emocje.